Vandaag staat de Koninginnerit in de Tour op het programma. Er wordt voor de tweede keer in deze Tour gestart in Embrun. De eerste kilometers gaan lichtjes naar beneden, er zal dus in het eerste uur wel weer laagvliegend een kilometer of vijftig worden afgelegd in de richting van Briancon.

Daarna begint het echte klimwerk, om te beginnen moet de 2.645 m hoge Galibier worden overwonnen. Voor de prachtige panorama’s die zich daar bij het monument voor Henri des Granges, de oprichter van de Tour, ontrollen zullen de renners vandaag geen oog hebben. Tijdens de beklimming kunnen ze af en toe nog wel eens om zich heen kijken, maar in de levensgevaarlijke afdaling lijkt dat me niet wijs.

Vanaf Briancon is deze etappe – met achtereenvolgens beklimmingen over de Galibier, de Croix de Fer en de slotklim naar Alpe dx92Huez – een kopie van de etappe die wij in 1989 hebben meebeleefd op de Alpe dx92Huez. Om twee bergetappes mee te maken hadden we ons kamp opgeslagen op een camping in het x85 hoge bergdorp La Grave, waar we regelmatig zowel letterlijk als figuurlijk in de wolken waren. Het hele relaas en een paar foto’s van die dag kun je hier vinden.

Dat waren nog eens tijden x85 In dat jaar waren er nog vijf Nederlandse etappezeges. Tegenwoordig vinden we het al heel wat als de in Nederlandse dienst rijdende Spanjaard Oscar Freire als eerste over de streep gaat x85

Het was ook de tijd, waarin lx92Alpe dx92Huez na overwinningen van Zoetemelk, Kuiper, Winnen en Rooks nog echt een Nederlandse berg was. Dat werd in 1989 weer eens bevestigd door prachtige overwinning van Gert-Jan Theunisse. Wat hebben we staan juichen en schreeuwen, toen hij fier in zijn bolletjestrui passeerde:

Een paar minuten later volgden de overige hoofdrolspelers in de Tour van 1989: Pedro Delgado, Greg Lemond, Laurent Fignon en Steven Rooks:

De Tour van 1989 en die van 2008 hebben gemeen, dat het zowel toen als nu een secondenspel is. Toen was het vanaf de vijfde etappe stuivertje wisselen tussen Fignon en Lemond. Na een zinderende tijdrit werd pas aan het eind van de zondagmiddag op de Champs dx92Elyssee duidelijk, dat Greg Lemond uiteindelijk met een verschil van slechts acht seconden in het geel naar huis ging.

Ook dit jaar gaat het om seconden. Rabo-kopman Denis Menchov heeft intussen al drie keer vele seconden verloren door achtereenvolgens onoplettend rijden, door domme pech te vallen, en door een wel erg voorzichtige afdaling van de Col de la Bonette-Restefond. Bij dat laatste kan ik me na het zien van de beelden van de afdaling van gistermiddag wel iets voorstellen x85 Man, wat een snelheden op die smalle bandjes … Ik zat met ineengekrompen maag rechtop in mijn stoel, toen ik de Zuid-Afrikaan John Lee Augustyn, die als eerste over de top van de Bonette was gegaan, over het randje zag duiken …

In het secondenspel van de Tour van 2008 heeft Cadel Evans op dit moment nog de beste papieren, vrees ik. Met de huidige verschillen zit hij met zijn tijdrit wel goed. Hij hoeft vandaag niet aan te vallen – als hij dat al zou kunnen en willen – en kan rustig afwachten.

Menchov heeft alleen nog een kansje op de eindzege als hij kan en wil aanvallen. En ook Frank Schleck en Carlos Sastre, allebei rijdend voor de CSC ploeg zullen tijd moeten winnen op Evans om kans te maken op de eindzege. De grote onbekende in het gezelschap is de Oostenrijker Berhard Kohl, die nu op 2 sec. afstand van Frank Schleck tweede is in het algemeen klassement.

Ik heb geen idee hoe het zal aflopen. Ik gun Menchov en Rabo de eindzege wel, daar gaat het niet om, maar als ik vanuit sportief oogpunt kijk, dan geef ik eerlijk gezegd toch de voorkeur aan Frank Schleck en CSC.

Voor de Koninginnerit naar lx92Alpe dx92Huez heb ik vandaag goeie hoop op een kansje voor de Nederlandse revelatie van deze Tour: Laurens ten Dam. Als hij tenminste kan en mag aanvallen x85

Afijn, we zullen het zien. Ik ga er in ieder geval eens lekker voor zitten.