In het Weinterper Skar staat het veenpluis weer volop in bloei …
Catergorie archieven: Landschap
Frisgroen
Meestal lopen we er zo aan voorbij …
We verbazen ons wel over de bloesem aan de bomen …
We roepen ‘ooh en aah’ bij het zien van al het roze, wit en geel …
Maar ook het ontrollen en openvouwen van al die frisgroene blaadjes is de moeite van het bekijken waard …
Met wat tegenlicht is zo’n frisgroen blaadje van dichtbij van een ongekende schoonheid …
Zonnetjes
Rond het middaguur heb ik een kuiertje gemaakt in het Weinterper Skar. Omdat ik had gehoopt wat kikkers te kunnen fotograferen, had ik mijn stoeltje meegenomen. Ik heb me lekker aan de waterkant genesteld bij de dobbe, te midden van het groen en geel dat aan alle kanten in razend tempo tevoorschijn komt …
Veel viel er niet te beleven. De kikkers kwaakten dat het een lieve lust was, maar ze zaten bijna allemaal aan de andere kant, buiten het bereik van mijn camera. Ook een paar meerkoetjes en kuifeenden hielden zich aan de andere kant van de dobbe op. Die kon ik net kieken …
Het land aan de andere kant van de dobbe kleurt geel van de paardenbloemen. Ook een veldje aan de oostkant van het gebied staat vol gele zonnetjes. Daar zijn het gewone dotterbloemen die het groene veld geel proberen te kleuren …
Er fladderden verschillende vlinders van bloem naar bloem, vooral oranjetipjes en citroenvlinders waren goed vertegenwoordigd. Ik heb een paar vruchteloze pogingen ondernomen om ze te fotograferen, maar ze gaven me geen enkele kans om ze op de gevoelige plaat vast te leggen, en mijn benen waren te krachteloos om er lang achteraan te gaan …
Op weg terug naar de auto kreeg ik toch nog een kans om een vlinder te kieken, toen er een citroenvlinder naast het pad neerstreek. Het is niet de mooiste vlinderfoto die ik dit jaar al heb gemaakt, maar hebben is hebben … 
Aan de slootkant
Er lijkt maar geen eind te komen aan het mooie voorjaarsweer. Daar hadden we trouwens ook wel recht op na de eindeloze reeks grijze en grauwe dagen, die we van half januari tot eind maart hebben gehad, vind ik.En wat is er dan lekkerder dan even op een zonnig plekje aan de slootkant tussen het bloeiend koolzaad te zitten, genietend van het landschap en de koeien …
Dat heb ik dan ook maar gedaan, het was heerlijk …
Toen er vlakbij ook nog een oranjetipje neerstreek, kon de dag helemaal niet meer stuk. Het is jammer dat hij zijn fraaie oranje vleugeltipjes niet even wilde showen, maar het oranje schemert nog net door de tere vleugels heen …
Voor meer foto’s en reacties kun je terecht op mijn nieuwe weblog "Lichtlijnig".
Skywatch Friday 40
We kunnen terugkijken op een fantastische voorjaarsweek. Er was bijna geen wolkje aan de lucht en met maximum temperaturen rond de 20 ºC leven we ruim boven onze stand. Ik heb twee fraaie zonsondergangen kunnen fotograferen.De eerste foto heb ik zondagavond gemaakt bij Smalle Ee, een paar kilometer ten westen van ons huis …
We can look back at a fantastic spring week. The skies were clear and with maximum temperatures about 20 ºC it´s very warm for this time of the year. I have photographed two sunsets this week. The first picture was taken on sunday near Smalle Ee, a few kilometers west of our house …
Hoewel de zon eigenlijk net iets te vroeg wegzonk in een laag vocht, was het een mooie zonsondergang met prachtige pasteltinten. Woensdagavond herhaalde dit proces zich onder een wolkenloze hemel bij het meertje De Leijen, ten noorden van Drachten …
Although the sun sank in a low moisture just a little too soon, it was a nice sunset with beautiful pastel shades. Wednesday this proces was repeated under a clear sky near a small lake called `De Leijen`, north of our residence Drachten …
Voor meer foto’s en reacties kun je terecht op mijn nieuwe weblog "Lichtlijnig".
For more photo’s and reactions you can visit my new blog "Lichtlijnig".
Meer Skywatchfoto’s? Klik op het logo More Skywatch pictures? Click the logo
Koeien in de wei
Het mooie weer van de laatste tijd heeft niet alleen tuinen, parken en bossen een ander aanzien gegeven. Nu de koeien weer buiten lopen, is er ook weer volop leven in de weilanden. En zo hoort het ook! Het is prachtig om de koeien weer te zien grazen in het zonnetje. Verder commentaar lijkt me overbodig …
Voor meer foto’s en reacties kun je terecht op "Lichtlijnig".
Reeën op de Merskenheide
Dinsdagmiddag heb ik weer eens een kuiertje gemaakt bij de Merskenheide. Terwijl ik op het pad aan de noordkant van de heide liep, zag ik op een zeker moment een aantal reeën …
Ik trok me schielijk terug in de beschutting van het struikgewas langs het pad, maar het was al te laat … meneer de bok rook duidelijk al onraad …
Al snel staken ook de andere dieren hun kop omhoog om de omgeving eens goed in zich op te nemen …
Oog in oog met één van de bokken …
Hoewel ze niet echt verontrust waren over mijn aanwezigheid, waren de reeën blijkbaar niet geïnteresseerd in groeps- of portretfoto’s, want nadat we elkaar een tijdje hadden bekeken, gingen ze aan de wandel …
Verstoppertje spelen had intussen geen zin meer, daarom verliet ik mijn plekje in het struikgewas, zodat ik wat beter kon zien hoe de reeën zich heel rustig naar de zuidkant van de heide begaven …
Al snel had ik een mooi plekje op een klein heuveltje gevonden. Ik vond er zelfs een perfect plekje om te zitten, van waar ik de reeën moeiteloos kon volgen. Met de ellebogen op mijn knieën rustend had ik ineens ook de beschikking over een heel redelijk statief, zodat ik wat verder kon inzoomen …
Nadat ze een tijdlang wat hadden rondgescharreld, vonden de reeën uiteindelijk een plekje aan de zuidkant van de heide, waar ze lekker gingen liggen …
We hebben elkaar nog zeker een kwartier zitten observeren, daarna vond ik het welletjes en ben ik aan de terugweg begonnen …
Omdat het nog steeds mooi weer was, besloot ik met de auto nog even een ommetje te maken via het Weinterper Skar. Eigenlijk lieten mijn benen het niet meer echt toe, maar toen ik daar een bekende auto in de berm zag staan, heb ik het er toch nog maar even op gewaagd om nog even een kuiertje naar de dobbe te maken.
Van fotograferen is niets meer gekomen, daarvoor sloeg de vermoeidheid te zeer toe, maar het was uiterst aangenaam om na ruim zeven maanden weer eens even gezellig bij te praten met Heidehipper op het bankje bij de dobbe. Als er niet een dreigende lucht en een frisse wind waren komen opzetten, hadden we het er vast nog langer kunnen uithouden … 
Rust in De Deelen
In navolging van Jetske kijk ik vandaag ook nog even terug op de prachtige fotokuier, die we donderdag in De Deelen hebben gemaakt. Hoewel onze foto’s deze keer opvallend veel overlap vertonen, heb ik nog een aantal foto’s kunnen vinden, die geen directe gelijkenis vertonen met de foto’s op Jetske’s weblog en in haar Picasa Album.
Omdat er maar weinig paden door het gebied lopen, maak ik mijn kuiertjes er afwisselend links- en rechtsom. Donderdag stelde ik voor om het rondje linksom te lopen, dat Jetske en ik er de eerste keer samen rechtsom hebben gedaan. Deze route voerde ons over het eerste pad tussen twee petgaten door in noordelijke richting …
Het stemt me tijdens de kuiertjes met Jetske regelmatig gelukkig om te zien, dat ik niet de enige ben die wel eens tot het randje gaat om een foto te maken vanuit een bepaald perspectief … Jetske kan er ook wat van … Ook voor mensen die kerngezond zijn is een misstap tussen twee pollen in het drassige veengebied volgens mij snel gemaakt …
Hoe vaak ik hier in de loop der jaren ook al een fotokuier heb gemaakt, het blijft een fascinerend gebied, dat in alle seizoenen en weersomstandigheden een bijzondere charme ademt. Ik heb nog steeds een lichte voorkeur voor de De Deelen in de mist, maar bij een helderblauwe hemel is het er ook fantastisch …
Maar we hadden dan ook wel een buitengewone dag. Niet alleen was het de mooiste voorjaarsdag tot op dat moment, het was er ook weer heerlijk rustig. Meer dan een paar vrijwilligers die hard aan het werk waren en een viertal vrolijke vrouwen, die gezellig aan de wandel waren, hebben we er niet gezien. Deze rustig rond dobberende woerd straalt helemaal de rust van die dag uit …
Tot slot, speciaal voor de lezers die intussen al bij Jetske hadden gelezen, dat ik me weer eens in een pittige pose had gewaagd om een foto te maken … Deze foto van de tjasker is het resultaat van die pose …
Voorjaar in De Deelen
Vandaag stond er weer een kuier met mijn fotomaatje op het programma. Op verzoek van Jetske werd het een kuier bij De Deelen. De parkeerplaats lag er stil en verlaten bij toen we er aankwamen. Het leek erop dat we de hele 500 ha voor onszelf hadden.
Hoe stil we ook door het terrein liepen, door verschillende dieren werden we als storende elementen ervaren. We hadden nog maar een paar stappen gezet, toen een koppeltje ganzen luid scheldend opsteeg om elders een rustiger plekje te zoeken …
Op het eerste deel van onze route schoten verschillende eendenpaartjes uit de walkant tevoorschijn, zodra ze ons hoorden of zagen naderen …
Op het pad aan de oostkant van het terrein, waar de stevige noordoostelijke wind ons van over de vlakte tegemoet kwam, was het nog knap fris. Zodra we meer in de beschutting van bomen en riet kwamen, steeg de temperatuur echter snel. Het was dan ook een feest om even op het eerste bankje in de zon te zitten.
Nadat we jas en bodywarmer hadden uitgetrokken, maakte Jetske gebruik van mijn rookpauze om lenzen te wisselen. Terwijl ik me behaaglijk in het zonnetje nestelde, ging Jetske op pad met haar macrolens. Na enige tijd hoorde ik: "Ach, blijf nou toch eens zitten beest!" Als ik al niet bewegingsloos had gezeten, maakte die laatste toevoeging gelukkig erg duidelijk dat ze het niet tegen mij had …
Toen ik me omdraaide, zag ik haar door het gras huppen …
"Een kikker," riep ze me toe. Toen het beestje haast bleef maken, richtte Jetske zich op de katjes die her en der bloeien. Tussen dit alles door richtte ze zich menigmaal op de drie vrijwilligers, die houtsnippers over de paden kruidden.
Ik had intussen mijn oog al laten vallen op een paar takken met katjes, die iets verderop langs onze route boven het glinsterende water hingen. Tijdens het vervolg van onze kuier heb ik daar een paar kiekjes van gemaakt …
Aan ‘t eind van de tweede etappe zag ik Jetske plotseling de berm in duiken …
Ze had duidelijk een mooi primeurtje. Ik heb ‘m later ook nog even kunnen kieken, maar het was Jetske’s primeurtje, dus als je wilt weten waar ze voor door de knieën ging, dan zul je toch echt even bij mijn fotomaatje moeten kijken …
Toen we even later voor de tweede maal pauze hielden op een zonnig bankje in de luwte, kwam er een viertal vrouwen voorbij. Toen ze onze camera’s zagen, vroegen ze of we misschien een foto van het viertal wilden maken, maar dan wel met de eigen camera van één van hen. Dat bleek zowaar nog een lekker ouderwets toestel met een filmpje te zijn. Er stonden nog foto’s van vorig jaar op, vertelde de eigenaresse, het rolletje moest nu dus maar eens vol … Ze vertelden dat ze vandaag het 25-jarig jubileum van hun ‘vriendinnendag’ vierden. Jetske heeft ‘ouderwets klikkend’ een mooi groepsportret gemaakt. Het aanbod om ook een paar digitale foto’s van en voor hen te maken werd vriendelijk afgewezen.
Het intermezzo bezorgde mij wel een vermakelijke pauze, maar uiteindelijk moesten we toch maar weer op pad, want de maag liet zich voelen en de auto zou wel niet bij ons komen.
Van fotograferen is tijdens de laatste etappe niet veel meer gekomen, daarom hebben we met de auto nog even een kleine tussenstop gemaakt aan het begin van De Deelen, op de plek waar ik een paar weken geleden de modderschuit fotografeerde. Het enige verschil is, dat de lucht vandaag volkomen wolkenloos was, terwijl er op 17 maart wat vriendelijke wolkjes langs het zwerk dreven …
Het was weer een prachtige en gezellige dag met een mooie kuier!
Groen, grijs en wat geel
Het voorjaarszonnetje heeft een dagje vertraging opgelopen. In de weilanden leverde dat een combinatie van groen en grijs met hier en daar een tikkeltje geel op …
