De Smallingerlandse Vereniging voor Petanque SVP had gisteren het jaarlijkse Kijlstra Toernooi op het programma staan. Met 48 deelnemende teams uit een groot deel van het land werd het terrein tot op de laatste vierkante centimeter benut. Na een zonnige start trok er aan het begin van de middag wat bewolking over, maar met ca. 17 graden bleef het aangenaam weer om een paar partijtjes te boulen.

Hier even zittend en daar even leunend heb ik een rondje langs de banen gemaakt om wat clubgenoten te protretteren.Ik heb de deelnemerslijst niet bestudeerd, maar het zou me niet verbazen wanneer de gemiddelde leeftijd van de deelnemers ergens rond 55 – 60 jaar ligt. De grijze koppies waren weer ruim in de meerderheid …

Maar gelukkig liet de jeugd niet helemaal verstek gaan. Melissa van Sichem uit Groningen is een van de noordelijke toptalenten. Vorig jaar heeft ze als lid van de nationale jeugdselectie deelgenomen aan de Europese Jeugdkampioenschappen in Nieuwegein.

"Een bejaardensport," zo noemen haar klasgenoten petanque. "Maar daar trek ik me lekker niks van aan," liet Melissa vorig jaar augustus weten in het Dagblad van het Noorden …

Ik ben mijn rondje met de camera geëindigd aan de noordkant van het terrein, waar een intussen weelderig begroeide aarden wal een soort natuurlijke tribune vormt, vanwaar ik het hele terrein mooi kon overzien …

Ik viel met mijn neus in de boter, want vlak voor me was een mooie wedstrijd gaande tussen mijn oud-collega en clubgenoot Yves – de man met de hoed – met zijn maat en een paar geduchte tegenstanders uit Steenwijk. Toen Steenwijk uiteindelijk met de winst aan de haal ging, droomde ik langzaam weg …

Ook als ze uitgebloeid zijn, zijn paardenbloemen mooi …

Heel mooi …

De komplete serie van 40 foto’s van het Kijlstra Toernooi is te zien in het SVP foto-archief.

Gisteravond heb ik voor het eerst sinds september vorig jaar weer een paar partijtjes petanque gespeeld. Speltechnisch gezien ging het uitstekend: twee partijen gespeeld, twee partijen gewonnen. Wat wil een mens nog meer? Lichamelijk ging het wat minder, maar dat was wel te verwachten. Halverwege de tweede partij begonnen zo ongeveer alle spieren die mijn rechterarm aansturen heftig te protesteren. Maar ja, als ik een kansje wil maken om de titel op het clubkampioenschap dit jaar te prolongeren, dan zal ik toch af en toe weer even pijn moeten lijden, vrees ik …

Zeker in het jublieumjaar van de vereniging – heb ik daar trouwens geen keurig logo voor ontworpen? – wil ik natuurlijk graag nog een keer samen met mijn maat Fokke de titel binnen zien te halen. En daar moet je nu eenmaal wel wat voor doen …

Het gevolg van de eerste training was, dat ik vanochtend bij het opstaan zo stijf als een deur was, en dat terwijl er vandaag ook weer het een en ander moest gebeuren. Maar daar vertel ik binnenkort nog wel eens iets over. Voor nu beperk ik me ertoe jullie te vertellen, dat ik – nadat ik de dingen die moesten gebeuren had gedaan – nog even een heel kort fotokuiertje heb gemaakt …

Het wordt met de dag mooier in de natuur. Behalve dat de paardenbloemen, de pinksterbloemen en de dotter bloeien, fladderen er ook al veel verschillende vlinders en een enkel waterjuffertje rond. Vandaag zag ik o.a. een aantal witjes, een citroenvlinder en een dagpauwoog aan mijn oog voorbij trekken. Daar bleef het ook bij, want ze hadden blijkbaar niet de rust om even te poseren. En ik had niet de kwiekheid om er achteraan te gaan. Daarom laat ik het vandaag bij een paar foto’s van een paardenbloem, want die is tenslotte het bekijken ook zeker waard …

Voor een 2e foto en reacties kun je terecht op mijn nieuwe blog "Lichtlijnig".