Vandaag stond er weer een kuier met mijn fotomaatje op het programma. Op verzoek van Jetske werd het een kuier bij De Deelen. De parkeerplaats lag er stil en verlaten bij toen we er aankwamen. Het leek erop dat we de hele 500 ha voor onszelf hadden.

Hoe stil we ook door het terrein liepen, door verschillende dieren werden we als storende elementen ervaren. We hadden nog maar een paar stappen gezet, toen een koppeltje ganzen luid scheldend opsteeg om elders een rustiger plekje te zoeken …

Op het eerste deel van onze route schoten verschillende eendenpaartjes uit de walkant tevoorschijn, zodra ze ons hoorden of zagen naderen …

Op het pad aan de oostkant van het terrein, waar de stevige noordoostelijke wind ons van over de vlakte tegemoet kwam, was het nog knap fris. Zodra we meer in de beschutting van bomen en riet kwamen, steeg de temperatuur echter snel. Het was dan ook een feest om even op het eerste bankje in de zon te zitten.

Nadat we jas en bodywarmer hadden uitgetrokken, maakte Jetske gebruik van mijn rookpauze om lenzen te wisselen. Terwijl ik me behaaglijk in het zonnetje nestelde, ging Jetske op pad met haar macrolens. Na enige tijd hoorde ik: "Ach, blijf nou toch eens zitten beest!" Als ik al niet bewegingsloos had gezeten, maakte die laatste toevoeging gelukkig erg duidelijk dat ze het niet tegen mij had …

Toen ik me omdraaide, zag ik haar door het gras huppen …
"Een kikker," riep ze me toe. Toen het beestje haast bleef maken, richtte Jetske zich op de katjes die her en der bloeien. Tussen dit alles door richtte ze zich menigmaal op de drie vrijwilligers, die houtsnippers over de paden kruidden.

Ik had intussen mijn oog al laten vallen op een paar takken met katjes, die iets verderop langs onze route boven het glinsterende water hingen. Tijdens het vervolg van onze kuier heb ik daar een paar kiekjes van gemaakt …

Aan ‘t eind van de tweede etappe zag ik Jetske plotseling de berm in duiken …

Ze had duidelijk een mooi primeurtje. Ik heb ‘m later ook nog even kunnen kieken, maar het was Jetske’s primeurtje, dus als je wilt weten waar ze voor door de kniexebn ging, dan zul je toch echt even bij mijn fotomaatje moeten kijken …

Toen we even later voor de tweede maal pauze hielden op een zonnig bankje in de luwte, kwam er een viertal vrouwen voorbij. Toen ze onze camera’s zagen, vroegen ze of we misschien een foto van het viertal wilden maken, maar dan wel met de eigen camera van xe9xe9n van hen. Dat bleek zowaar nog een lekker ouderwets toestel met een filmpje te zijn. Er stonden nog foto’s van vorig jaar op, vertelde de eigenaresse, het rolletje moest nu dus maar eens vol … Ze vertelden dat ze vandaag het 25-jarig jubileum van hun ‘vriendinnendag’ vierden. Jetske heeft ‘ouderwets klikkend’ een mooi groepsportret gemaakt. Het aanbod om ook een paar digitale foto’s van en voor hen te maken werd vriendelijk afgewezen.

Het intermezzo bezorgde mij wel een vermakelijke pauze, maar uiteindelijk moesten we toch maar weer op pad, want de maag liet zich voelen en de auto zou wel niet bij ons komen.

Van fotograferen is tijdens de laatste etappe niet veel meer gekomen, daarom hebben we met de auto nog even een kleine tussenstop gemaakt aan het begin van De Deelen, op de plek waar ik een paar weken geleden de modderschuit fotografeerde. Het enige verschil is, dat de lucht vandaag volkomen wolkenloos was, terwijl er op 17 maart wat vriendelijke wolkjes langs het zwerk dreven …

Het was weer een prachtige en gezellige dag met een mooie kuier!